☘️ ពេលកូនជាប់សាកលវិទ្យាល័យ – សូមឪពុកម្តាយកុំនិយាយតែ៖ «កូនឆ្លាតណាស់!»
ខណៈកូនរត់ហើរចូល ភ្នែកភ្លឺរលឹមរាយការណ៍៖
— «ម៉ែអើយ កូនជាប់ហើយ!»
ឪពុកម្តាយជាច្រើនយំហូរ ទះដៃអបអរសាទរ។ តែប្រហែលជា អ្វីដែលកូនត្រូវការពិតប្រាកដមិនមែនតែសំឡេងអបអរទេ។
អ្វីដែលកូនប្រាថ្នាបំផុតគឺ… ត្រូវគេឃើញ ត្រូវគេយល់ចិត្តពីដំណើរវែងឆ្ងាយដែលខ្លួនបានដើរ។
⸻
❤️ សូមនិយាយជាមួយកូនដូចនេះ…
«អរគុណកូន ដែលរាល់យប់បានបង្ខំខ្លួនអង្គុយតុរៀន ទោះធុញទ្រាន់ណាស់។
អរគុណកូន ដែលរាល់ដងដួល តែនៅតែប្រកាន់ខ្ជាប់ឈរឡើង។
អរគុណកូន ដែលមិនបោះបង់ ទោះជួនកាលចង់បោះបង់ខ្លាំងណាស់។»
ពេលឪពុកម្តាយនិយាយពាក្យអរគុណ កូនមិនមានអារម្មណ៍ថា «ឆ្លាតជាងគេ» ទេ គឺមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនឯងបានហ៊ានជាងខ្លួនឯងនៅថ្ងៃម្សិលមិញ។
នោះគឺជាគ្រាប់ពូជថមថយ និងដឹងគុណ – កាដូដ៏មានតម្លៃ ដើរជាមួយកូនពេញមួយជីវិត។
⸻
🌹 និងក្នុងសេចក្តីរីករាយនេះ កុំភ្លេចបេះដូងផ្សេងទៀត
នៅកន្លែងណាមួយ មានមិត្តភក្តិខ្លះមិនជាប់។ គេក៏ខិតខំ ក៏គេងមិនលក់ ក៏សង្ឃឹម… តែលទ្ធផលមិនដូចប្រាថ្នា។
បើគ្រាន់តែអួតអាងសមិទ្ធផល កូនអាចភ្លេចមិត្តភក្តិទាំងនោះដោយអចេតនា។ តែបើឪពុកម្តាយឆ្លាតវៃ កូននឹងរៀនសិល្បៈចែករំលែកសេចក្តីរីករាយដោយចិត្តមេត្តា៖
«កូនអើយ ថ្ងៃនេះកូនសំណាងត្រូវគេហៅឈ្មោះ។ តែកុំភ្លេចមិត្តភក្តិជាច្រើនក៏ខិតខំណាស់។ សូមឱ្យមិត្តភាព និងសេចក្តីស្រឡាញ់របស់កូន ជួយសម្រួលទុក្ខសោករបស់មិត្តគេណា។»
នោះគឺជាវិធីយើងបង្រៀនកូនធំឡើងមិនត្រឹមតែក្នុងពិន្ទុ តែក្នុងចរិតល្អ។
⸻
💥 សារ ចុងក្រោយ
ឪពុកម្តាយអើយ សេចក្តីជូនដំណឹងជាប់មិនមែនជាគោលដៅទេ។ វាគ្រាន់តែជាសញ្ញាមួយនៅលើដំណើរដែលកូនកំពុងធំឡើង។
ជោគជ័យពិតប្រាកដគឺនៅពេលខណៈជ័យជម្នះ កូនចេះ៖
• ថមថយឱនក្បាលចំពោះជីវិត។
• ដឹងគុណខ្លួនឯង និងអ្នកដើរជាមួយ។
• និងបើកដៃទទួលមិត្តភក្តិដែលមិនទាន់សំណាង។
សូមឱ្យថ្ងៃកូនជាប់សាកលវិទ្យាល័យក្លាយជាថ្ងៃគ្រាប់ពូជសេចក្តីស្រឡាញ់ និងបញ្ញា មិនមែនតែថ្ងៃអួតសមិទ្ធផលទេ។


