#រឿងប្រចណ្ឌស្នេហ៍ប្អូនចុង ភាគទី2
[ បងតើគេជាអ្នកណា? ]
{អាឡូ ខេវិន}
(ខេវិននាយគឺជាមិត្តភក្តិស្និតស្នាលរបស់ខាដាស្ហៀន៍តាំងពីនៅរៀនជាមួយគ្នាមកម៉្លេះ)
{អឺៗ ហើយនឹកឃើញអីបានខលមករកយើងនិង?} នាយសួរឌឺដងដាក់មិត្តវិញ បាត់យូរហើយមិនដែលឃើញខលមកនាយទេតែថ្ងៃនេះស្រាប់តែខលមកនាយ។
{នឹកឃើញឯងនិងហើយទើបយើងខលទៅនិងណា}
{ស្ងាត់មួយរយៈហើយមិនឃើញខលមកលេងសោះ យើងទៅរកនៅផ្ទះក៏មិនឃើញទៀតហើយឯងទៅណាបានជាមិនឃើញឯងនៅផ្ទះកាលពីម្សិលមិញ?} នាយមិនទាន់បានដឹងថាខាដាស្ហៀន៍ឈប់នៅទីនេះ ណាមួយខាដាស្ហៀន៍គេមិនបានប្រាប់នាយពីរឿងនេះទៀត។
{យើងមានទៅណា តែថា..ស្អែកនេះឯងទំនេរទេខេវិន យើងចង់ណាត់ជួបឯងនិយាយរឿងមួយ}
{យើងទំនេររាល់តែថ្ងៃនិង ហើយមានរឿងអីហ្ហេស៎?} ខេវិន
{ចាំពេលជួបឯងយើងនិងប្រាប់ឯងពីរឿងរ៉ាវទាំងអស់}
{បាទ...ម៉ាក់! កូនទៅឥឡូវហើយ! នេ៎! បានហើយម៉ាក់យើងហៅយើងទៅក្រៅមួយភ្លេតចាំទំនេរយើងខលទៅវិញណា} កំពុងតែនិយាយទូរស័ព្ទជាមួយខាដាស្ហៀន៍ តែម៉ាក់នាយស្រាប់តែហៅនាយ។
{អឺៗបានហើយចឹង}
ទឺត!! ទឺត!!
ខាដាស្ហៀន៍ដាក់ទូរស័ព្ទចុះ ដកដង្ហើមធំដូចជាមានកង្វល់ក្នុងចិត្តប៉ុន្តែពួកយើងមិនទាន់ដឹងទេថាគេកំពុងតែខ្វល់ចិត្តរឿងអី។
អង្គុយចុចទូរស័ព្ទសុខៗគេក៏ឮសំឡេង មនុស្សស្រីដើរកាត់បន្ទប់គេ ហើយសើចឮៗទៀតផង ខាដាស្ហៀន៍ឆ្ងល់ក្នុងចិត្តថាជាអ្នកណា?
ដោយហេតុតែចង់ដឹងគេ លបៗបើកទ្វារហើយអើតមើលទៅតាមប្រភពសំឡេង គឺឃើញមនុស្សស្រីម្នាក់ដើរគៀកដៃដាយ៍វ័រលេន៍យ៉ាងស្អិត ដើរបណ្តើរសើចបណ្តើរចូលទៅក្នុងបន្ទប់នាយ។
«នេះគេហ៊ានយកស្រីមកដល់ផ្ទះផងហ្ហេ៎?» គេលួចនិយាយខ្សឹបៗម្នាក់ឯងពេលឃើញដាយ៍វ័រលេន៍នាំស្រីមកផ្ទះ។
«ពួកគេនាំគ្នាចូលបន្ទប់ធ្វើអីនិង? ទៅលបស្តាប់សិន» ថារួចគេងាកឆ្វេងងាកស្តាំដោយមិនឃើញមានមនុស្ស គេក៏លួចដើរលបៗទៅមុខបន្ទប់ដាយ៍វ័រលេន៍ចង់ដឹងថាពីរនាក់នោះកំពុងធ្វើអី។
«យប់នេះតើបងចង់សប្បាយប៉ុន្មានម៉ោងដែរទៅដាយ៍វ័រ?» ស្រីស្រស់រូបនោះដោះក្រវ៉ាត់កអោយនាយហើយក៏ឆ្លៀតសួរញ៉ោះនាយ។
«សប្បាយទល់ភ្លឺទៅយ៉ាងមិចដែរ?» នាយអោបចាប់ទាញចង្កេះនាងមកជិតផ្អឹបនិងខ្លួននាយ។
«ហ្ហឹក! បងទៅរួចដែរហ្ហេ៎?» នាងជាអ្នកនាំដាយ៍វ័រនិយាយពីរឿងនេះប៉ុន្តែនាងជាអ្នកអៀនខ្លួនឯងទៅវិញ។
«អូននិយាយដូចជាមិនធ្លាប់ធ្វើរឿងនោះជាមួយបងចឹង! គ្រែងលើកមុនអូនសន្លប់ពាក់កណ្តាលទីចោលបងតើហ្ហីអេម៉ា» នាយញញឹមបែបព្រានដាក់អេម៉ាធ្វើអោយអេម៉ាកាន់តែអៀននិងនាយ។
«ហិហិ កុំយករឿងពិតមកនិយាយល៎អូនអី» នាងយកដៃទះទ្រូងហាប់ណែននាយដោយភាព ខ្មាស់អៀន។
«អួយ..រសើបណាស់ដាយ៍វ័រ ហឹក..អឹម!» នាយរបូតមាត់ថ្ងូរពេលដាយ៍វ័រលេន៍នាយកំពុងតែឈ្មុលបឺតជញ្ជក់ករបស់នាយ។
ខាដាស្ហៀន៍គេលបស្តាប់នៅខាងក្រៅឡើងព្រឺខ្លួន ប្រឹងទប់ឡើងស្វាយមុខអស់រលីង។
«ហ្ហើយ! ព្រឺសម្បុរណាស់ នេះពួកគេនាំគ្នាធ្វើរឿងនោះហ្ហេស៎? ណ្ហើយធ្វើអីធ្វើទៅមិនមែនរឿងយើងទេ ឈប់ស្តាប់ហើយព្រឺសម្បុរណាស់» ថាហើយគេរៀបនិងងាកក្រោយដើរចេញប៉ុន្តែ ក៏ត្រូវមកភ្ញាក់ជាមួយម៉ែដោះហាលី។
«អាយយយ!!» ខាដាស្ហៀន៍
«អាយ!!!» ម៉ែដោះ
អ្នកទាំងពីភ្ញាក់គ្នាទៅវិញទៅមក មិនដឹងថាម៉ែដោះលួចមកពួននៅពីក្រោយនាយតាំងពីពេលណា។
/ក្រាក!!
ដាយ៍វ័រលេន៍ បើកទ្វារបន្ទប់ក្រាកចេញមកមើលបន្ទាប់ពីឮសំឡេងស្រែកមិញនេះ។
ទាំងម៉ែដោះនិងខាដាស្ហៀន៍បើកភ្នែកធំៗសម្លឹងមើលមុខគ្នាពេលឃើញដាយ៍វ័រលេន៍បើកទ្វារមកឃើញពួកគេទាំងពីរ។
«នាំមកធ្វើស្អីនិងមុខបន្ទប់យើងនិង?»
«គឺ..គឺ..គឺ..ខ្ញុំ អូរ! គឺខ្ញុំដើរកាត់នេះហើយក៏ជួបម៉ែដោះ ខ្ញុំក៏ស្រែកលេងទៅ មិ..មិនចឹងហ្ហីម៉ែដោះ ហិហិ» ខាដាស្ហៀន៍មិនដឹងត្រូវតបទៅនាយវិញបែបណាក៏ចេះតែរកពាក្យមកនិយាយដោះសារ។
គេខំញ៉ាក់ភ្នែកញ៉ាក់ចិញ្ចើមដាក់ម៉ែដោះដើម្បីអោយម៉ែដោះជួយហីអឺជាមួយគ្នាកុំអោយនាយសង្ស័យ។
«អ..អរ ចាមែនហើយអ្នកប្រុសហិហិ គឺដូចអ្នកប្រុសខាដាស្ហៀន៍និយាយពិតមែន» ម៉ែដោះក៏ចេះតែហីអឺជាមួយនិងខាដាស្ហៀន៍ យករួចខ្លួន។
«កុហក!» នាយក៏និយាយសង្កត់ធ្ងន់ដាក់ពួកគេ ធ្វើអោយម៉ែដោះនិងខាដាស្ហៀន៍ភ័យ។
«បងគេជាអ្នកណា?» អេម៉ាឃើញដាយ៍វ័រលេន៍ឈរនិយាយគ្នាយូរពេកក៏ចេញពីគ្រែមកមើល តែពេលមកនាងឃើញខាដាស្ហៀន៍ភ្លាមនាងសួរទៅដាយ៍វ័រលេន៍ភ្លាម។
ខាដាស្ហៀន៍ គេសម្លឹងមើលទៅអេម៉ាហើយគេស្រាប់តែនិយាយឡើងថា..
«យើងជាអ្នកណានាងគិតខ្លួនឯងទៅថាយើងជាអ្នកណាទើបអាចមកនៅក្នុងផ្ទះនេះបាន?» ខាដាស្ហៀន៍និយាយបែបនេះឬគេមានគំនិតអីទៀតហើយ?
«បង! គេត្រូវជាស្អីនិងបងបានជាគេមកនៅក្នុងផ្ទះនេះ?» អេម៉ានាងចាប់ផ្តើមប្រែទឹកមុខដាក់ដាយ៍វ័រលេន៍សួរដេញដោលពីរឿងនេះ។
«គេគឹ...» នាយនិយាយមិនទាន់ចប់ផងខាដាស្ហៀន៍ស្រាប់តែនិយាយកាត់។
«យើងជាអ្នកណាហើយត្រូវជាស្អីនិងបងដាយ៍វ័រវាមានអីពាក់ពាន់និងនាង?» គេហៅដាយ៍វ័រលេន៍ថាបងពេញៗមាត់ តាមើកទៅខាដាស្ហៀន៍កំពុងតែមានល្បិចអីមួយហើយ។
«ឯង! ប្រាប់យើងតាមត្រង់មកថាឯងត្រូវជាស្អីជាមួយបងដាយ៍វ័រ?»
«ដឹងត្រឹមថាយើងពិសេសជាងនាងទៅគឺបានហើយ នាងគេគ្រាន់តែយកមកសប្បាយមួយពេលៗ ហើយពេលដែលគេឆ្អែតគេក៏លែងរវីរវល់ជាមួយនាង ប៉ុន្តែយើងវិញគឺបងដាយ៍វ័រ ត្រូវ ការយើងគ្រប់ពេលទើបគាត់យកយើងមកនៅទីនេះ យើងនិយាយប៉ុន្នេះយើងគិតថានាងប្រហែលជាយល់ហើយ?» ខាដាស្ហៀន៍និយាយហើយញញឹមពេបមាត់ដាក់អេម៉ាធ្វើអោយអេម៉ាឆេះឆួលក្នុងចិត្ត។
«ឯងនិយាយស្អីនិងខាដាស្ហៀន៍!?» ដាយ៍វ័រលេន៍នាយកំពុងតែមិនយល់ពីអ្វីដែលខាដាស្ហៀន៍កំពុងតែនិយាយ នាយគិតក្នុងចិត្តថាគេនិយាយបែបនេះឬគេមានល្បិចអី?
សូម្បីតែម៉ែដោះក៏កំពុងភាំងនិងខាដាស្ហៀន៍មិនស្ទើរដែរពេលនេះ។
«ឯង!!» អេម៉ាចង់លើកដៃទះខាដាស្ហៀន៍ប៉ុន្តែ ខាដាស្ហៀន៍ចាប់ដៃនាងជាប់។
«ចង់ទះយើងហ្ហេស៎? គិតអោយច្បាស់ណាប្រយ័ត្នស៊ីកំភ្លៀងវិញ យើងក៏មានដៃដែរយើងមិនឈរអោយនាងទះយើងបានងាយៗទេ!»
«ហ្ហើយ!!! អាក្មេងឆ្កួត!»
ផាច់!!
«បងសាវ៉ាណាស់ទាក់ទងខ្ញុំហើយនៅលួចទាក់ទងអាក្មេងនេះទៀត!» នាងទះដាយ៍វ័រលេន៍មួយកំភ្លៀង រួចស្តីអោយនាយហើយក៏ដើរចេញពីផ្ទះនេះទាំងខឹង។
«អេម៉ា....» នាយរកឃាត់អេម៉ាដែរតែឃាត់មិនទាន់ទេនាងដើរចេញទាំងយំព្រោះខឹងនិងដាយ៍វ័រលេន៍។
«ឯងកំពុងតែធ្វើស្អីនិងខាដាស្ហៀន៍?» នាយងាកមកសួរខាដាស្ហៀន៍វិញ។
«មានអីឯណា? តោះម៉ែដោះពួកយើងទៅវិញ» គេតបទៅដាយ៍វ័រលេន៍យ៉ាងអើយហ៉ើយធ្វើដូចជាគ្មានរឿងអីកើតឡើង ហើយដើរចេញទៅវិញជាមួយម៉ែដោះធ្វើប្រងើយ។
ដាយ៍វ័រលេន៍ឯនេះ នាយកំពុងតែច្របូកច្របល់ មិននឹកស្មានថាខាដាស្ហៀន៍លេងមួយក្បាច់នេះដាក់គេធ្វើអោយគេអ៊ុកក្តិតផឹស ដាច់ផ្ងារទឺងតែម្តង មិត្តស្រីក៏ខឹងហើយត្រូវមួយកំភ្លៀងទៀត។
ខាដាស្ហៀន៍ឯនេះចូលមកដល់ក្នុងបន្ទប់គេវិញ អង្គុយសើចអស់សំណើចនិងរឿងមិញ។
«សប្បាយលេងម៉្លេះគាត់តែលេងបន្តិចសោះមើលទៅគេភាំងៗដូចមនុស្សគេយកផ្លើមប្រម៉ាត់ហើយចឹង ហ្ហាស~ហ្ហាស~ តែថាមិញនេះឮស៊ូរតែផាច់! អួយន��យាយពីថាជាតិតែម្តង» ធ្វើបាបគេហើយតាំងមកអង្គុយសើចតែម្នាក់ឯងដូចជាមានក្តីសុខណាស់។
ម៉ែដោះភ័យឡើងចង់លិចនោម នាងមិនដែលឃើញមានអ្នកណាហ៊ានដល់ថ្នាក់នេះជាមួយនិងអ្នកប្រុសនាងទេខាដាស្ហៀន៍ជាមនុស្សទីមួយហើយ។
ដាយ៍វ័រលេន៍ក្តៅចិត្តពេក ក៏ក្រវាសរបស់របរលើតុក្នុងបន្ទប់នាយចោលរប៉ាត់រប៉ាយពេញនិងព្រោះតែខឹងនិងខាដាស្ហៀន៍។
36.600 SRY