ប្រាសាទបាគង
ប្រាសាទបាគង ជាប្រាសាទភ្នំដំបូងគេបង្អស់ដែលសាងសង់ឡើងពីថ្មភក់ ជាស្នាដៃកសាងដោយ ព្រះបាទឥន្រ្ទវរ្ម័នទី១ នៅក្នុងឆ្នាំ៨៨១ នៃគ្រិស្តសករាជ មុនសម័យអង្គរ ដើម្បីឧទ្ទិសថ្វាយដល់ព្រហ្មញ្ញសាសនា និងលទ្ធិព្រះឥសូរ ។ ប្រាសាទនេះមានលក្ខណៈខ្ពស់ សង់នៅលើខឿនបីជាន់ សម្រាប់តម្កល់លិង្គទេវរាជ ឈ្មោះ «ឥន្ទ្រេស្វរៈ» ដែលផ្តល់តមៃ្លទៅលើលទ្ធិបុគ្គលនិយម ដែលជាមែកធាងមួយនៃលទ្ធិទេវរាជ ។ ប្រាសាទនេះមានកំពែងខាងក្រៅធ្វើអំពីថ្មបាយកៀ្រម មានប្រាសាទតូចៗព័ទ្ធជុំវិញ ប្រាសាទធំសង់ពីថ្មប្រផេះ ប្រកបដោយក្បូរក្បាច់រចនារស់រវើក ប្រាសាទកណ្តាលលក្ខណៈជាភ្នំ មាន៥ថ្នាក់ ដោយមានជណ្តើរឡើងទៅលើគ្រប់ទិសទាំង៤ នៅហោជាងទ្វារខាងកើត មានរូបចម្លាក់យក្សក្រុងរាពណ៍ ឬ ឥន្ទជិត ចំណែកនៅតាមថ្នាក់នីមួយៗ សុទ្ធតែមានចម្លាក់រឿងដកស្រង់ចេញពីព្រហ្មញ្ញសាសនា តែគួរឲ្យស្តាយរូបចម្លាក់ទាំងនោះរលុបស្ទើរអស់ទៅហើយ ដោយទ្រាំទ្រនឹងធាតុអាកាសក្តៅត្រជាក់ភ្លៀងខ្យល់ ជាង១ពាន់ឆ្នាំ ។ ប្រាសាទបាគងមានសម្រស់កាន់តែស្អាតនាពេលព្រះអាទិត្យរៀបនឹងអស្តង្គត ដែលបានទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរទៅទស្សនាយ៉ាងច្រើនកុះករ ទីតាំងស្ថិតនៅខាងត្បូងនៃប្រាសាទព្រះគោ នៅក្នុងភូមិឪឡោក ឃុំបាគង ស្រុកបាគង និងមានចម្ងាយប្រមាណ១៥គ.ម ពីទីរួមខេត្តសៀមរាប ៕
23.414 SRY