កម្ពុជា និងថៃ ឈ្លោះប្រកែកគ្នាម្តងទៀតនៅលើឆាកអន្តរជាតិ ជុំវិញជម្លោះព្រំដែន
សង្ខេប៖ បេសកជនកម្ពុជា និងថៃ បានផ្លាស់ប្តូរអំណះអំណាងផ្នែកច្បាប់លើការអនុលោមតាមសន្ធិសញ្ញា និងការដោះស្រាយជម្លោះ ដែលគូសបញ្ជាក់ពីភាពតានតឹងដែលបន្តកើតមាន ដែលបណ្តាលមកពីជម្លោះទឹកដីដែលមិនទាន់ដោះស្រាយរបស់ពួកគេ នៅឯកិច្ចប្រជុំក្រុមប្រឹក្សាសន្តិសុខអង្គការសហប្រជាជាតិ ក្នុងទីក្រុងញូវយ៉ក។
តំណាងការទូតកម្ពុជា និងថៃ បានឈ្លោះប្រកែកគ្នាម្តងទៀតនៅក្នុងកិច្ចប្រជុំសន្តិសុខអង្គការសហប្រជាជាតិ ខណៈដែលប្រទេសជិតខាងទាំងពីរនៅតែជាប់គាំងក្នុងជម្លោះព្រំដែន។
ខណៈពេលដែលកម្ពុជាបានប្រើភាសាផ្លូវច្បាប់ជំនួសឱ្យការចង្អុលម្រាមដៃ ដោយដាក់រឿងរ៉ាវជម្លោះរបស់ខ្លួននៅក្នុងកំណត់ត្រា ប្រទេសថៃបានឆ្លើយតបជាមួយនឹងសញ្ញាតបតវិញដើម្បីបន្សាបចំណុចរបស់កម្ពុជាដោយមិនបង្កើនជម្លោះ។
នៅថ្ងៃសុក្រ លោកឯកអគ្គរដ្ឋទូត កែវ ឈា តំណាងអចិន្ត្រៃយ៍នៃកម្ពុជាប្រចាំអង្គការសហប្រជាជាតិ បានចូលរួមកិច្ចប្រជុំ Arria Formula របស់ក្រុមប្រឹក្សាសន្តិសុខអង្គការសហប្រជាជាតិ ស្តីពី “ការរក្សាភាពបរិសុទ្ធនៃសន្ធិសញ្ញាសម្រាប់ការរក្សាសន្តិភាព និងសន្តិសុខអន្តរជាតិ” នៅទីស្នាក់ការកណ្តាលអង្គការសហប្រជាជាតិ ក្នុងទីក្រុងញូវយ៉ក។
នៅក្នុងសុន្ទរកថារបស់លោក លោក ឈា បានគូសបញ្ជាក់ពីសារៈសំខាន់នៃការគោរពយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ចំពោះច្បាប់អន្តរជាតិ ជាពិសេសសន្ធិសញ្ញា និងអនុសញ្ញា ដើម្បីរក្សាសន្តិភាព និងស្ថិរភាពនៅលើពិភពលោក។
លោកបានមានប្រសាសន៍ថា «សន្ធិសញ្ញាផ្តល់នូវភាពប្រាកដប្រជាផ្នែកច្បាប់ និងការទុកចិត្តគ្នាទៅវិញទៅមកដែលចាំបាច់សម្រាប់ទំនាក់ទំនងអន្តរជាតិដែលមានស្ថិរភាព និងសន្តិភាព និងសន្តិសុខអន្តរជាតិ»។ លោកបានបន្ថែមថា គោលការណ៍សំខាន់នេះត្រូវបានបង្ហាញនៅក្នុងអនុសញ្ញាទីក្រុងវីយែនឆ្នាំ 1969 ស្តីពីច្បាប់សមុទ្រ និង «ត្រូវបានបញ្ជាក់ជាប់លាប់» ដោយយុត្តិសាស្ត្រនៃតុលាការយុត្តិធម៌អន្តរជាតិ (ICJ)។
លោកបានសម្តែងការព្រួយបារម្ភរបស់កម្ពុជាចំពោះការរំលោភលើសន្ធិសញ្ញា និងកាតព្វកិច្ចដែលមានผลผูกพันស្របតាមច្បាប់អន្តរជាតិ។
លោក Chhea បានមានប្រសាសន៍ថា «ការអនុវត្តបែបនេះធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់ភាពប្រាកដប្រជាផ្នែកច្បាប់ និងគោលការណ៍នៃ pacta sunt servanda និង uti possidetis juris» ដោយសំដៅទៅលើគោលការណ៍ជាមូលដ្ឋានពីរនៃច្បាប់អន្តរជាតិ ដែលគ្រប់គ្រងរៀងៗខ្លួននូវលក្ខណៈចងភ្ជាប់នៃកិច្ចព្រមព្រៀង និងការកំណត់ព្រំដែនទឹកដីសម្រាប់រដ្ឋថ្មី។
លោកបានបន្ថែមថា «ដូចដែលបានចែងយ៉ាងច្បាស់នៅក្នុងមាត្រា ២៦, ២៧ និង ៥៤ នៃអនុសញ្ញាទីក្រុងវីយែន រដ្ឋមួយមិនត្រូវលើកយកច្បាប់អន្តរជាតិមកប្រើឡើយ។ រដ្ឋនោះត្រូវលើកយកច្បាប់ផ្ទៃក្នុងរបស់ខ្លួន និងគោរពតាមគោលការណ៍នៃសន្ធិសញ្ញាសន្តិភាព»។
លោក ឈា បានអំពាវនាវដល់ភាគីពាក់ព័ន្ធឱ្យដោះស្រាយបញ្ហានេះដោយសន្តិវិធី រួមទាំងតាមរយៈការរៀបចំបន្ថែមស្របតាមជំពូកទី 6 និងទី 8 នៃធម្មនុញ្ញអង្គការសហប្រជាជាតិ។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា ប្រទេសកម្ពុជាស្វាគមន៍ចំពោះការប្តឹងផ្តល់ទៅតុលាការយុត្តិធម៌អន្តរជាតិ និងសុច្ឆន្ទៈក្នុងការអនុវត្តសេចក្តីសម្រេចរបស់ខ្លួន ស្របតាមមាត្រា 94.1 នៃធម្មនុញ្ញ។
លោក ឈា បានមានប្រសាសន៍ថា «កម្ពុជាជឿជាក់ថា អង្គការសហប្រជាជាតិ រួមទាំងអគ្គលេខាធិការ ក្រុមប្រឹក្សាសន្តិសុខ និងតុលាការយុត្តិធម៌អន្តរជាតិ ដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការលើកកម្ពស់ការអនុលោមតាមសន្ធិសញ្ញា តាមរយៈការព្រមានជាមុន តម្លាភាព ការកសាងទំនុកចិត្ត និងការគាំទ្រដល់ការដោះស្រាយជម្លោះដោយសន្តិវិធី ដោយហេតុនេះពង្រឹងសន្តិភាព និងសន្តិសុខអន្តរជាតិ»។
ក៏មានវត្តមាននៅក្នុងកិច្ចប្រជុំក្រុមប្រឹក្សាសន្តិសុខអង្គការសហប្រជាជាតិ ដែលត្រូវបានដាក់ឈ្មោះជាកិត្តិយសដល់អ្នកការទូតវេណេស៊ុយអេឡា លោក Diego Arria គឺលោក Cherdchai Chaivaid ឯកអគ្គរដ្ឋទូត និងជាតំណាងអចិន្ត្រៃយ៍នៃប្រទេសថៃប្រចាំអង្គការសហប្រជាជាតិ។
ថ្លែងបន្ទាប់ពីសមភាគីកម្ពុជារបស់គាត់ភ្លាមៗ លោក Cherdchai បានអះអាងថា សន្ធិសញ្ញា និងធម្មនុញ្ញអង្គការសហប្រជាជាតិ មិនមែនជាឧបករណ៍សម្រាប់វិវាទនយោបាយ ឬការបកស្រាយជ្រើសរើសនោះទេ។
លោកបានមានប្រសាសន៍ថា «ការបែងចែកការរំលោភច្បាប់អន្តរជាតិត្រូវតែផ្អែកលើការពិតដែលបានផ្ទៀងផ្ទាត់ ហើយត្រូវដោះស្រាយតាមរយៈយន្តការដែលបានព្រមព្រៀងគ្នាដោយរដ្ឋ មិនមែនតាមរយៈការបញ្ឆោតដោយគណៈប្រតិភូនោះទេ»។
លោក Cherdchai បានបង្ហាញពី «ការប្តេជ្ញាចិត្តយ៉ាងពេញ���ំហឹង» របស់ប្រទេសថៃចំពោះធម្មនុញ្ញអង្គការសហប្រជាជាតិ និងចំពោះច្បាប់មនុស្សធម៌អន្តរជាតិ ប៉ុន្តែក្នុងពេលជាមួយគ្នានេះ បានបដិសេធវិធីសាស្រ្តដែលអនុវត្តច្បាប់ដោយជ្រើសរើស មិនអើពើនឹងបរិបទ ឬមិនអើពើនឹងការទទួលខុសត្រូវរបស់គ្រប់ភាគីពាក់ព័ន្ធ។
លោកបានមានប្រសាសន៍ថា «ការរក្សាភាពពិសិដ្ឋនៃសន្ធិសញ្ញាទាមទារឱ្យមានការអនុវត្តតាមជាសកល និងដោយសុច្ឆន្ទៈ ដោយគ្មានស្តង់ដារពីរ។ មានតែការគោរពទាំងអក្សរសាស្ត្រ និងស្មារតីនៃកាតព្វកិច្ចផ្លូវច្បាប់របស់យើងប៉ុណ្ណោះ ទើបសន្តិភាព និងសន្តិសុខអន្តរជាតិអាចត្រូវបានថែរក្សាយ៉ាងពិតប្រាកដ»។
លោក Cherdchai បាននិយាយថា ភាពពិសិដ្ឋនៃសន្ធិសញ្ញាអាចត្រូវបានគាំទ្រតាមរយៈការប្តេជ្ញាចិត្តជាបន្តបន្ទាប់។
លោកបានមានប្រសាសន៍ថា «ដូចច្បាប់ក្នុងស្រុកពឹងផ្អែកលើការអនុវត្តដែរ សន្ធិសញ្ញាអន្តរជាតិពឹងផ្អែកលើសុច្ឆន្ទៈ និងភាពស៊ីសង្វាក់គ្នារបស់រដ្ឋនានាក្នុងការគោរពកាតព្វកិច្ចរបស់ខ្លួន»។ «ទំនុកចិត្ត និងទំនុកចិត្តពិបាកកសាង ហើយកាន់តែពិបាកស្តារឡើងវិញនៅពេលដែលត្រូវបានបំផ្លាញ ប៉ុន្តែវានៅតែជារឿងមិនអាចខ្វះបានសម្រាប់យើងទាំងអស់គ្នាក្នុងការធ្វើដូច្នេះ»។
ការប្រឈមមុខដាក់គ្នាស្រដៀងគ្នានេះរវាងលោក Chhea និងលោក Cherdchai ក៏បានកើតឡើងនៅក្នុងការជជែកពិភាក្សាបើកចំហរបស់ក្រុមប្រឹក្សាសន្តិសុខអង្គការសហប្រជាជាតិកាលពីសប្តាហ៍មុន។
មុនពេលជម្លោះព្រំដែនកម្ពុជា-ថៃ កើនឡើងដល់ការប៉ះទង្គិចគ្នាខាងយោធាពីរលើកក្នុងខែកក្កដា និងខែធ្នូរៀងៗខ្លួន កម្ពុជាបានស្នើដាក់ពាក្យបណ្តឹងទៅកាន់ទីក្រុងឡាអេ ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងតំបន់មួយ និងប្រាសាទចំនួនបីនៅក្នុងតំបន់ព្រំដែនដែលមានជម្លោះ។ កម្ពុជាក៏បានគ្រោងនឹងជជែកវែកញែកករណីនេះដោយផ្អែកលើសន្ធិសញ្ញាបារាំង-សៀម ឆ្នាំ១៩០៧ និងផែនទីពាក់ព័ន្ធ និងអនុស្សរណៈយោគយល់គ្នាឆ្នាំ២០០០ ដែលប្រទេសទាំងពីរបានចុះហត្ថលេខាទាក់ទងនឹងការស្ទង់មតិ និងការកំណត់ព្រំដែនគោករបស់ពួកគេ។
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ប្រទេសថៃបានទទូចឱ្យប្រើប្រាស់យន្តការទ្វេភាគីដែលមានស្រាប់ ដូចជាគណៈកម្មាធិការព្រំដែនរួម (JBC) ខណៈពេលដែលអះអាងថា ខ្លួនមិនបានទទួលស្គាល់យុត្តាធិការរបស់ ICJ ចាប់តាំងពីឆ្នាំ១៩៦០មក។
ថ្លែងនៅក្នុងកិច្ចប្រជុំថ្ងៃសុក្រនេះផងដែរ លោក Zeid Ra'ad Al Hussein ប្រធានវិទ្យាស្ថានសន្តិភាពអន្តរជាតិ បានមានប្រសាសន៍ថា ការរំលោភបំពានសន្ធិសញ្ញាអន្តរជាតិដោយចំហ គឺជាផលវិបាកនៃការស្វែងរកផលប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួនរបស់មេដឹកនាំជាតិ។
លោកបានមានប្រសាសន៍ថា «អ្វីដែលហាក់ដូចជាច្បាស់ណាស់សម្រាប់ខ្ញុំ ដូចអ្នកដទៃដែរ គឺវត្តមានរបស់មេដឹកនាំជាតិ ដែលជាអកុសលមួយចំនួនធំ ដែលប្ដេជ្ញាចិត្តយ៉ាងខ្លាំងក្នុងការបន្តផលប្រយោជន៍ជាយុទ្ធសាស្ត្រស្នូលរបស់ប្រទេសជាតិរបស់ពួកគេ ដែលពួកគេនឹងធ្វើដូច្នេះដោយមិនគិតពីសន្ធិសញ្ញាអន្តរជាតិ ឬការចំណាយកាន់តែទូលំទូលាយ»។
«ការចំណាយជាសកលដ៏ជ្រាលជ្រៅជាងនេះសម្រាប់ពួកគេគឺជាកត្តាមួយដែលនៅឆ្ងាយពេក ដែលជាការគណនាដែលប្រសិនបើចាំបាច់នឹងត្រូវធ្វើឡើងនៅពេលក្រោយ»។
លោក Hussein បានព្រមានថា បើគ្មានការគោរពច្បាប់អន្តរជាតិទេ ជម្លោះ និងវិបត្តិនឹងកើនឡើង ត្រួតស៊ីគ្នា និងក្លាយជាភាពវឹកវរ ដែលធ្វើឱ្យពួកវាពិបាកដោះស្រាយ។
លោកបានបន្ថែមថា «មានតែការគោរពធម្មនុញ្ញអង្គការសហប្រជាជាតិ និងច្បាប់អន្តរជាតិប៉ុណ្ណោះ ជាពិសេសកន្លែងដែលទាក់ទងនឹងសន្តិភាព រួមទាំងច្បាប់មនុស្សធម៌អន្តរជាតិ និងច្បាប់សិទ្ធិមនុស្សអន្តរជាតិ ហើយការធ្វើដូច្នេះឥឡូវនេះ ទើបអាចទប់ស្កាត់រឿងទាំងអស់នេះបាន»។
«ជាការពិតណាស់ វានឹងទាមទារប្រាជ្ញាពីអ្នកដែលដឹកនាំយើងទាំងអស់»។


