បើអ្នកនិយាយពាក្យ៣ប្រភេទនេះកាន់តែតិច អ្នកនឹង...

បើអ្នកនិយាយពាក្យ៣ប្រភេទនេះកាន់តែតិច អ្នកនឹងកាន់តែមានសន្តិភាព និងទទួលបានការគោរព

ធ្លាប់មានគេនិយាយថា “អ្នកប្រាជ្ញមិនមែនជាអ្នកចេះច្រើនទេ តែជាអ្នកចេះនិយាយត្រូវតាមពេលវេលា និងត្រូវ”។ វាមិនមែនដោយចៃដន្យទេដែលមនុស្សបុរាណតែងតែបង្រៀន "បង្វែរអណ្តាតរបស់អ្នកប្រាំពីរដងមុនពេលនិយាយ" ។ ដោយសារតែនៅក្នុងស្ថានភាពជាច្រើន ការនិយាយគឺលើសពីសំឡេង – វាគឺជាការឆ្លុះបញ្ចាំងពីបុគ្គលិកលក្ខណៈ ការគិត និងអាកប្បកិរិយានៅក្នុងមនុស្សម្នាក់ៗ។

ខាងក្រោមនេះជារឿង៣ប្រភេទ ដែលអ្នកគួរតែនិយាយកាន់តែតិច៖

១.ការនិយាយអវិជ្ជមាន៖ ការសាយភាយថាមពលអាក្រក់មិនត្រឹមតែដល់អ្នកដទៃទេ ប៉ុន្តែក៏ចំពោះខ្លួនអ្នកដែរ។ "ខ្ញុំមិនអាចធ្វើវាបានទេ" "សង្គមនេះពិបាករស់នៅណាស់" "វាគ្មានប្រយោជន៍ក្នុងការព្យាយាម"... ពាក្យអវិជ្ជមានទាំងនេះអាចហាក់ដូចជាគ្មានគ្រោះថ្នាក់នៅពេលដំបូង ប៉ុន្តែការពិតពួកគេកំពុងប៉ះពាល់ដល់អារម្មណ៍ និងការគិតរបស់អ្នកនិយាយដោយសម្ងាត់។

យោងតាមអ្នកចិត្តសាស្រ្ត Tran Thu Ha សាស្ត្រាចារ្យនៅមហាវិទ្យាល័យចិត្តវិទ្យា បាននិយាយថា "នៅពេលដែលយើងនិយាយប្រយោគអវិជ្ជមាន ខួរក្បាលនឹងទទួលយកវាតាមការពិតបន្តិចម្តងៗ អ្នកនឹងជឿថាអ្នកពិតជាអសមត្ថភាព និងគ្មានទីពឹង"។

មនុស្សនិយាយអវិជ្ជមានកាន់តែច្រើន ពួកគេទំនងជាធ្លាក់ចូលទៅក្នុងរង្វង់ទុទិដ្ឋិនិយម ដែលមិនត្រឹមតែប៉ះពាល់ដល់សុខភាពផ្លូវចិត្តរបស់ពួកគេប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងធ្វើឱ្យអ្នកដែលនៅជុំវិញពួកគេមានអារម្មណ៍ធុញទ្រាន់ផងដែរ។ ជំនួសឱ្យការត្អូញត្អែរ សូមអនុវត្តការសួរសំណួរវិជ្ជមាន៖ "តើខ្ញុំអាចកែលម្អវាដោយរបៀបណា?" "តើខ្ញុំអាចរៀនអ្វីខ្លះពីស្ថានភាពនេះ?" វាគឺជាជំហានដំបូងដើម្បីគ្រប់គ្រងជីវិតរបស់អ្នកឡើងវិញ។

២.វិនិច្ឆ័យ៖ មិនមែនមនុស្សគ្រប់គ្នាត្រូវការស្តាប់យោបល់របស់អ្នកទេ។ ការពិតគឺថាការវិនិច្ឆ័យភាគច្រើនត្រូវបានធ្វើឡើងយ៉ាងងាយស្រួលពេក ដោយគ្មានការយល់ដឹង។ "អ្នកអាចប្រាប់ថាតើនាងជាមនុស្សប្រភេទណាដោយរបៀបស្លៀកពាក់" "បុរសនោះជាអ្នកមានព្រោះគាត់មានសំណាង"... ការនិយាយបែបនេះមិនត្រឹមតែឆ្លុះបញ្ចាំងពីភាពជ្រុលនិយមក្នុងការវិនិច្ឆ័យប៉ុណ្ណោះទេថែមទាំងធ្វើឱ្យអ្នកបាត់បង់ពិន្ទុក្នុងក្រសែភ្នែកអ្នកដទៃយ៉ាងងាយស្រួលផងដែរ។

មនុស្សម្នាក់ៗមានដំណើររៀងខ្លួន ការរងទុក្ខរបស់ខ្លួន និងហេតុផលផ្ទាល់ខ្លួនសម្រាប់ការជ្រើសរើសរបស់ខ្លួន។ អ្នកជំនាញផ្នែកអប់រំ ធ្លាប់បានចែករំលែកនៅលើ VnExpress ថា “ប្រសិនបើអ្នកមិនរស់នៅក្នុងជីវិតអ្នកដ៏ទៃទេ កុំប្រញាប់ប្រញាល់វិនិច្ឆ័យការសម្រេចចិត្តរបស់គេ ការវិនិច្ឆ័យគឺជាសញ្ញានៃភាពល្ងង់ខ្លៅ”។ បើចង់ឲ្យគេគោរព ត្រូវរៀនស្តាប់មុននឹងវិនិច្ឆ័យ។

៣.អួតខ្លួន៖ អ្នកកាន់តែបង្ហាញខ្លួនកាន់តែច្រើន អ្នកនឹងបាត់បង់ភាពដាក់ខ្លួន។ មនុស្សជោគជ័យកាន់តែខ្លាំង នោះគាត់កាន់តែបន្ទាបខ្លួន។ មនុស្សដែលតែងតែអួតអំពីភាពប៉ិនប្រសប់របស់ពួកគេ ថាតើពួកគេមានទំនាក់ទំនងល្អប៉ុណ្ណា ឬ ថាតើពួកគេរកបានប្រាក់ប៉ុន្មាន - ជារឿយៗជាមនុស្សដែល "បង្កើតមុខមាត់" នៅក្នុងក្រសែភ្នែកអ្នកដទៃ។

អួតមិនខុសទេ ប៉ុន្តែការនិយាយដដែលៗញឹកញាប់ពេកនឹងបង្កើតអារម្មណ៍ហត់នឿយដល់អ្នកស្តាប់។ វាធ្វើឱ្យការសន្ទនាម្ខាង អ្នកស្តាប់មានអារម្មណ៍ថាគាត់ត្រូវបាន "ប្រៀបធៀប" ឬ ត្រូវបានគេធ្វើឱ្យមានអារម្មណ៍ថាអន់ជាង។

យោងតាមការស្ទង់មតិ អំពីទម្លាប់ទំនាក់ទំនងនៅកន្លែងធ្វើការ អ្នកឆ្លើយសំណួរ 72% បាននិយាយថា ពួកគេមានអារម្មណ៍មិនស្រួលក្នុងការធ្វើការជាមួយមិត្តរួមការងារដែល "និយាយច្រើនអំពីខ្លួនឯង" ជាពិសេសនៅក្នុងវិធីផ្សព្វផ្សាយខ្លួនឯងហួសហេតុ។

ផ្ទុយទៅវិញ ចូរឱ្យសកម្មភាព និងអាកប្បកិរិយារបស់អ្នកប្រាប់រឿងរ៉ាវអំពីតម្លៃខ្លួនឯង។ ការបន្ទាបខ្លួនមិនត្រឹមតែធ្វើឱ្យអ្នកកាន់តែចូលចិត្តប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏ជួយឱ្យអ្នកដទៃជឿជាក់លើអ្នកកាន់តែច្រើនក្នុងទំនាក់ទំនងយូរអង្វែងផងដែរ។

#ភាពស្ងៀមស្ងាត់គឺជាអំណាច៖ យើងកាន់តែមានភាពចាស់ទុំ យើងកាន់តែយល់ថា មិនមែនអ្វីៗទាំងអស់ត្រូវនិយាយនោះទេ មិនមែនតែងតែត្រូវការការឆ្លើយតបទេ ហើយមិនមែនគ្រប់គ្នាត្រូវយល់ពីយើងនោះទេ។

ត្រូវចេះជ្រើសរើសពាក្យរបស់អ្នក - មិនអវិជ្ជមាន មិនថ្កោលទោស មិនអួត - មិននៅស្ងៀម ប៉ុន្តែធ្វើឱ្យពាក្យរបស់អ្នកមានទម្ងន់ មានតម្លៃ។ វាគឺជាសន្តិភាពដែលកើតចេញពីខាងក្នុងខ្លួនដ៏រឹងមាំ ទុកឱ្យអ្នកដទៃឱ្យតម្លៃអ្នក មិនមែនដោយសារតែអ្នកនិយាយល្អនោះទេ ប៉ុន្តែដោយសារតែអ្នកនិយាយត្រូវ និយាយទន់ភ្លន់ និងនិយាយពាក្យសប្បុរស៕