
សង្គមសុំទាននៅកម្ពុជា គឺជាបញ្ហាសង្គមមួយដែលពុំមែនថ្មីទេ ហើយមានឥទ្ធិពលដល់ការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ច និងគុណភាពជីវិតរបស់ប្រជាពលរដ្ឋជាច្រើន។ បញ្ហានេះសង្កត់ផ្ដោតទៅលើមនុស្សដែលរស់នៅក្រោមបន្ទុកសេដ្ឋកិច្ច ឬរងការលំបាកក្នុងជីវភាព ដូចជាកុមារ ស្ត្រីមានផ្ទៃពោះ អ្នកអាយុចាស់ បុគ្គលពិការ និងអ្នកគ្មានផ្ទះសម្បែង។
មូលហេតុនៃបញ្ហាសុំទាន
- ភាពក្រីក្ររស់នៅ – ការខ្វះការងារ និងចំណូលធ្វើឱ្យមនុស្សខ្លះត្រូវពឹងផ្អែកលើការសុំទានដើម្បីរស់រាន។
- ការអប់រំនិងជំនាញខ្វះខាត – អ្នកសុំទានជាច្រើនមិនមានឱកាសទទួលការអប់រំនិងបណ្ដុះបណ្ដាលជំនាញ។
- គ្រួសារខ្វះការចេះដឹងនិងគាំទ្រ – មានករណីដែលកុមារត្រូវបង្ខំឱ្យចេញសុំទានដោយសមាជិកគ្រួសារ។
- ការមិនអនុវត្តច្បាប់ឲ្យបានមានប្រសិទ្ធភាព – ការអនុវត្តច្បាប់ទាក់ទងនឹងសុវត្ថិភាពសង្គម និងការពារសិទ្ធិមនុស្សមិនទាន់បានគ្រប់គ្រាន់។
ផលប៉ះពាល់
- បន្ថយស្មារតីខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់មនុស្ស។
- បង្កើនការពឹងផ្អែកលើអ្នកដទៃ។
- បង្កើតរបបអំពើល្មើស ឬបណ្តាលឱ្យកុមារមិនបានសិក្សា។
- បង្ហាញភាពមិនអភិវឌ្ឍន៍របស់សង្គមក្នុងភ្នែកអ្នកដំណើរកំសាន្ត និងភ្ញៀវទេសចរ។
តើគួរកែតម្រូវយ៉ាងដូចម្តេច?
- បង្កើនឱកាសការងារ និងបណ្តុះបណ្តាលជំនាញ
- ផ្តល់វគ្គបណ្ដុះបណ្ដាលជំនាញអាជីពដល់អ្នកសុំទាន ដើម្បីឱ្យពួកគេអាចរកចំណូលបានដោយខ្លួនឯង។
- ជំរុញការអប់រំ និងការការពារកុមារ
- ផ្ដល់អប់រំឥតគិតថ្លៃ និងការពារកុមារមិនឱ្យចេញសុំទានតាមផ្លូវ។
- បង្កើតមជ្ឈមណ្ឌលជួយសង្គ្រោះបណ្តោះអាសន្ន
- បង្កើតទីជម្រកឲ្យអ្នកគ្មានផ្ទះសម្បែង និងអ្នកមានបញ្ហាសង្គមឲ្យអាចរកជំនួយបណ្តោះអាសន្នបាន។
- កែទម្រង់ច្បាប់ និងអនុវត្តឲ្យបានតឹងរឹង
- ច្បាប់គួរអនុវត្តឲ្យមានប្រសិទ្ធិភាពក្នុងការការពារសិទ្ធិមនុស្ស និងបញ្ឈប់ការបង្ខំឱ្យសុំទាន។
- ជម្រុញស្មារតីសង្គមរួមបញ្ចូល
- ផ្សព្វផ្សាយឱ្យសាធារណជនយល់អំពីវិធីជួយអ្នកក្រីក្រ ដោយមិនបណ្តាលឱ្យពួកគេពឹងលើការសុំទានបន្តទៀត។
បញ្ហាសុំទានមិនមែនអាចដោះស្រាយបានក្នុងពេលខ្លីទេ ប៉ុន្តែដោយមានការរួមចំណែកពីរដ្ឋាភិបាល ស្ថាប័នសង្គម សង្គមស៊ីវិល និងប្រជាពលរដ្ឋ យើងអាចកែសម្រួលបញ្ហានេះឱ្យកាន់តែប្រសើរឡើង។


